Polecane

W latach 90., kiedy zaczynałam pić, depresja nie była tak szeroko omawianym i rozumianym tematem jak dziś. Miałam wtedy kilkanaście lat, a wiedzę o sobie i świecie czerpałam głównie z domu i szkoły. Byłam raczej smutnym, wycofanym dzieckiem — ale kto by nie był, mając w domu pijących rodziców? A może to były już pierwsze objawy depresji? Wtedy się nad tym nie zastanawiałam. Kiedy poznałam towarzystwo, które przedstawiło mi alkohol i narkotyki, one stały się

Ktoś zapytał mnie niedawno: „Gdybyś mogła dać sobie z przeszłości – sprzed 10, 20 czy 30 lat – jedną radę, która mogłaby poprawić twoje życie, co to by było?”. Odpowiedziałam: „Poradziłabym sobie, żebym przestała uciekać”. Niekiedy to samo pytanie: „co zrobić, aby poprawić sobie życie?”, zadają mi – jako trzeźwej od wielu lat osobie – ci, którzy pragną wyjść z nałogu. I dla nich również mam taką samą

Jedną z trudniejszych kwestii, z jakimi przychodzi mierzyć się osobom próbującym wyrwać się ze szponów nałogu, jest odpowiedź na pytanie: „Co zrobić z czasem, jaki wcześniej wypełniało im czynne uzależnienie?”. Ci, którym długo nie udaje się znaleźć rozwiązania tego problemu, są bardziej narażeni na ryzyko powrotu do nałogowych aktywności. Gdy piłam, planowanie tego, co zrobić z czasem, było stosunkowo proste. Za każdym razem, gdy nie wiedziałam, co ze sobą zrobić, pojawiała się jedna myśl: