Współuzależnienie

„Ból powoduje zmiany, ale żaden ból nie zdoła zmienić faktów” – napisał Stephen King w swojej książce Bastion. Mnie, osobie współuzależnionej, konfrontacja z faktami sprawiła ból. Wraz z nim jednak pojawiła się przestrzeń do zmiany.   Gdy żyjemy z osobą czynnie uzależnioną, po pewnym czasie dochodzimy do takiego momentu, kiedy – choć nadal ukrywamy przed otoczeniem skalę problemu – sami przed sobą nie umiemy już przymknąć na nią oczu.

Człowiek nie staje się współuzależnionym, jeśli nie przyszło mu żyć z osobą uzależnioną. O współuzależnionych zwykło się więc mówić jako o ofiarach osób uzależnionych. To jednak zbyt duże uproszczenie. Podobnie jak przy uzależnieniu, w które można popaść z dwóch powodów: albo za dużo pić, albo mieć do tego wrodzone predyspozycje, tak samo w przypadku współuzależnienia – można w nie popaść z racji życia z osobą uzależnioną, ale też mieć ku temu predyspozycje. Nie każdy przecież, kto żyje np. z alkoholikiem,